Zawartość kursu
8. Charakterystyka hodowlana drzew i krzewów leśnych 8.2 Charakterystyka hodowlana gatunków domieszkowych
PROGRAM NAUCZANIA ZAWODU TECHNIK LEŚNIK (Program przedmiotowy o strukturze spiralnej SYMBOL CYFROWY ZAWODU 314301 – KWALIFIKACJE WYODRĘBNIONE w ZAWODZIE: LES.02 Gospodarowanie zasobami leśnymi) ze zmianami z 2023r.
0/20
8.2 Charakterystyka hodowlana gatunków domieszkowych (NK)

Gatunki domieszkowe – definicja i charakterystyka

Gatunki domieszkowe to gatunki drzew lub krzewów leśnych występujące w drzewostanie obok gatunków głównych, lecz w mniejszym udziale ilościowym. Nie stanowią one podstawowego składnika drzewostanu, jednak odgrywają ważną rolę w kształtowaniu jego struktury, stabilności, żyzności siedliska oraz różnorodności biologicznej.

Według zasad hodowli lasu gatunki domieszkowe wprowadza się w celu zwiększenia odporności drzewostanów na czynniki biotyczne i abiotyczne, poprawy warunków glebowych, zwiększenia produkcyjności siedliska oraz wzbogacenia składu gatunkowego lasu.

Funkcje gatunków domieszkowych

Gatunki domieszkowe:

  • poprawiają właściwości fizyczne, chemiczne i biologiczne gleby,
  • przyspieszają obieg materii organicznej i składników pokarmowych,
  • zwiększają odporność drzewostanów na wiatr, śnieg, suszę oraz gradacje owadów,
  • wpływają korzystnie na jakość produkowanego drewna gatunków głównych,
  • wzbogacają bioróżnorodność ekosystemów leśnych,
  • tworzą korzystny mikroklimat dla odnowienia lasu.

Podział gatunków domieszkowych

1. Gatunki domieszkowe uszlachetniające

Są to gatunki poprawiające żyzność gleby dzięki łatwo rozkładającej się ściółce bogatej w składniki pokarmowe.

Do najważniejszych należą:

  • lipa drobnolistna (Tilia cordata),
  • lipa szerokolistna (Tilia platyphyllos),
  • klon zwyczajny (Acer platanoides),
  • jawor (Acer pseudoplatanus),
  • grab zwyczajny (Carpinus betulus),
  • jesion wyniosły (Fraxinus excelsior),
  • wiązy (Ulmus spp.).

2. Gatunki domieszkowe pomocnicze

Pełnią głównie funkcje pielęgnacyjne i ochronne, osłaniają glebę oraz pnie drzew gatunków głównych.

Do tej grupy zalicza się m.in.:

  • brzozę brodawkowatą (Betula pendula),
  • brzozę omszoną (Betula pubescens),
  • osikę (Populus tremula),
  • jarząb pospolity (Sorbus aucuparia),
  • olszę czarną (Alnus glutinosa),
  • olszę szarą (Alnus incana),
  • wierzbę iwę (Salix caprea).

Najczęściej spotykane gatunki domieszkowe w polskich lasach

W zależności od siedliska i gatunku głównego drzewostanu jako domieszkowe stosuje się:

  • brzozę brodawkowatą,
  • brzozę omszoną,
  • jarząb pospolity,
  • osikę,
  • lipę drobnolistną,
  • klon zwyczajny,
  • jawor,
  • grab zwyczajny,
  • jesion wyniosły,
  • wiązy,
  • olszę czarną,
  • olszę szarą,
  • buk zwyczajny,
  • świerk pospolity,
  • modrzew europejski,
  • dąb szypułkowy,
  • dąb bezszypułkowy.

Definicja do zapamiętania

Gatunki domieszkowe to gatunki drzew i krzewów występujące w drzewostanie obok gatunków głównych w mniejszym udziale, których zadaniem jest zwiększanie trwałości, odporności, różnorodności biologicznej i produkcyjności lasu oraz poprawa warunków siedliskowych.

Literatura

  • Jaworski A., Hodowla lasu. Charakterystyka hodowlana drzew i krzewów leśnych, PWRiL, Warszawa.
  • Jaworski A., Podstawy przyrostowe i ekologiczne odnawiania oraz pielęgnacji drzewostanów.
  • Zasady Hodowli Lasu (2012 z późniejszymi zmianami), Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe.
  • Szymański S., Ekologiczne podstawy hodowli lasu, PWRiL.